Nekropedia Wiki
Advertisement

Magia Świec – sztuka magiczna, w której wykorzystuje się świece i pracuje z żywiołem ognia, kolorami, zapachami, wibracjami, symboliką kształtów, planet, dniami tygodnia, bóstwami oraz podświadomością. Stanowi narzędzie do programowania i realizowania planów, pragnień i emitowania ich w obszar Pierwotnego Źródła aż do fizycznej manifestacji[1].

Charakterystyka[]

Część praktykujących twierdzi, że świece są doskonałym przykładem narzędzi rytualnych, które łączą w sobie wszystkie żywioły:

  • Wosk niezapalonej świecy - ziemia.
  • Topiąca się, zapalona świeca - woda.
  • Paląca się świeca - ogień.
  • Dym świecy - powietrze.
  • Intencja - eter.

Celem wykorzystania żywiołów w Magii Świec jest transformowanie świecy w energetykę intencji. Niemniej, podstawą pracy jest ogień z oczywistych powodów. Oprócz tego, stanowi żywioł elementarny, utożsamiany z praprzyczyną i posiada w sobie zarówno twórczą, jak i destrukcyjną siłę. Jego dualistyczny aspekt, wykorzystuje się w działaniach magicznych: pozytywnych - oczyszczających, ochronnych, wzmacniających oraz negatywnych - destrukcyjnych.

Inna część praktykujących twierdzi, że praktykowanie Magii Świec jest katalizatorem realizacji intencji na planie materialnym. W tym przypadku praktykant nasyca świecę własną energią metapsychiczną i kiedy ją zapala, wówczas uwalnia się energia kinetyczna, by działała zgodnie z wolą. W ten sposób zostaje połączony potencjał energetyczny świecy, ducha i umysłu.

Bez względu na to, w jaki sposób mag zinterpretuje Magię Świec, pewne jest to, że dzięki jej uprawianiu, wzmacnia i transformuje intencje. Gęsty, energetyczny myślokształt przemienia się w konkretną formę[2]. Przede wszystkim, o powodzeniu operacji magicznych decydują nastawienie, koncentracja i siła wewnętrzna, ponieważ magia to głęboko świadome działanie za pomocą woli, rozumu, uczucia i fizycznych atrybutów na ukryte siły natury.

Kolory świec[]

Kolor świecy jest istotnym elementem praktykowania, ponieważ bardzo często decyduje o skuteczności operacji magicznych. Oprócz tego, nie jest reprezentowany wyłącznie fizycznie, ale również wizualizowany, wdychany lub emitowany. Barwa jest ważna, ponieważ funkcjonuje na wielu płaszczyznach i posiada wielopoziomowe działanie:

  • Fizyczne - człowiek widzi barwę, odbiera jej konkretne wibracje, częstotliwość, długość fali.
  • Psychologiczne - człowiek reaguje na kolor w różny sposób np. wyciszeniem, rozdrażnieniem, pobudzeniem.
  • Lecznicze - na przykład chromoterapia.
  • Symboliczne - barwa stanowi odwołanie do archetypów uwarunkowanych dziedzicznie, kulturowo, historycznie, religijnie.
  • Magiczne - kolor jest wykorzystywany w rytuałach magicznych i dodatkowo bazuje na odniesieniach typowo astrologicznych, okultystycznych, hermetycznych.

Z fizycznego punktu widzenia, barwa jest energią, którą można postrzegać dzięki komórkom światłoczułym w siatkówce oka - pręcikom i czopkom. Narząd wzroku, wykazuje różny stopień wrażliwości na określoną barwę, co jest uwarunkowane liczbą czopków wrażliwych na określoną długość fal świetlnych:

  • Barwa niebieska - około 4% czopków.
  • Barwa zielona - 32% czopków.
  • Barwa czerwona - 64% czopków.

Wszystkie kolory pochodzą z rozszczepienia światła białego. Natomiast badania wykazały, że światło głęboko wpływa na rozmaite aspekty ludzkiego zdrowia i rozwoju, sterując wewnętrznymi procesami organizmu. Każdy kolor wysyła falę wibrującą z wyższą lub niższą częstotliwością, wywołując doznanie ciepła bądź chłodu. Na przykład czerwień ma ma największą długość fali i najniższa częstotliwość. Z kolei fiolet posiada najkrótszą falę, ale wibruje z wyższą częstotliwością.

Niewidomi, którzy rozróżniają kolory dotykiem, wyczuwają je dzięki różnicom w wysyłanych przez barwy częstotliwościach. Każde zobaczenie koloru zostaje odnotowane przez mózg. W odpowiedzi, wysyła on do określonego gruczołu w organizmie sygnał w postaci odpowiedniego neuroprzekaźnika tak, by powstała reakcja hormonalna[3].


Przypisy

  1. B. Tern, „Tajniki magii świec”, s. 3.
  2. B. Tern, „Tajniki magii świec”, s. 18.
  3. B. Tern, „Tajniki magii świec”, s. 19-20.
Advertisement