Nekropedia Wiki
Advertisement

Kabała (hebr. ‏קבלה‎ „otrzymywanie, przyjmowanie”) - nauka liter, słowa i języka uniwersalnego[1] zaliczana do ezoteryki. Osoba, która praktykuje tego rodzaju dziedzinę magii nazywana jest kabalistą, władcą doskonałym w mikro i makrokosmosie, a także mistrzem słowa.

Etymologia[]

Określenie kabała wywodzi się z języka hebrajskiego. Słowo קבלה oznacza otrzymywać, przyjmować. Niektóre systemy religijne określają kabałę w inny sposób, więc posiada swoje odpowiedniki. Na przykład w Indiach i Tybecie jest tożsama z Tantrą.

Historia[]

Hebrajczycy utrzymują, że kabała jest pochodzenia hebrajskiego, lecz w mistycyzmie hebrajskim, wiedza o kabale posiada korzenie staroegipskie.

Praktyczny system kabały istniał od tysięcy lat i już od zarania dziejów był nauczany ustnie, przechodząc do szkół proroków i świątyń inicjacji różnych ludów i ras.

Założenia[]

Kabała jest uniwersalnym językiem poprzez który wszystko zostało stworzone. To również uosobienie jednego, bądź kilku boskich idei. Według kabalistów, to właśnie poprzez kabałę, Bóg stworzył świat, w którym żyją ludzie. Nie jest nauką wróżbiarską, która umożliwia przepowiadanie przyszłości, ani astrologią ułatwiającą interpretację horoskopów, czy też anagramem, którego ułożone słowa umożliwią przepowiadanie pogody[2].

Kabała pełni wśród okultystów rolę uniwersalnego języka. Stanowi też symboliczną podstawę tarota, poręcznego narzędzia dywinacji. Z tego powodu jej znajomość zawsze jest pomocna, zwłaszcza dla początkujących magów[3].

Z kabalistycznego punktu widzenia, człowiek jest doskonałym ucieleśnieniem wszechświata, ponieważ został stworzony na obraz Boga. Człowiek jest zatem najwyższą istotą na Ziemi i wszystko, co w dużej skali ma miejsce we wszechświecie, ma również swój odpowiednik w małej skali - w człowieku.

Za prawdziwego kabalistę można uważać jedynie człowieka, który potrafi materializować w sobie boskość wedle uniwersalnych praw, w taki sposób, że będzie przemawiał jako bóstwo[1]. Taka osoba jest człowiekiem połączonym z Bogiem, która zrealizowała w sobie Boga.

Doskonały kabalista zna wszystkie reguły mikro i makrokosmicznego Słowa, zna również prawo Tworzenia Słowem i posiada wiedzę na temat prawdziwej harmonii. Z tego powodu nie naruszy tych praw, ponieważ sam przejawia się poprzez mikrokosmiczny język, uosabiający Boskość. Osoba czyniąca cokolwiek przeciwnego do uniwersalnych zasad, nie jest kabalistą.

Według nauki kabalistycznej, kabalista jest wybierany przez Boską Opatrzność, by być częścią wielkiego dzieła. Człowiek zostaje więc odnaleziony przez Boga w sobie, a nie odwrotnie. Wszystko we wszechświecie zostało utworzone ze ścisłą prawowitością, dlatego wszystko do siebie idealnie pasuje. Znając prawa analogii, wtajemniczony może odnieść je do każdej nauki i zawsze trafi w sedno.

Każde słowo składa się z liter, a każda litera wyraża ideę - rodzaj mocy, jakości, którą można wyrazić nie tylko przez literę, lecz również liczbę analogiczną z uniwersalnym prawem. Prawowitość jest wyrażana przez liczby, a idee powstają poprzez litery. Znaczenie każdej litery jest analogiczne z trzema światami człowieka. Kabalista doskonale zna każdą liczbę oznaczającą daną ideę, a litery mają dla niego inne znaczenie, niż w języku intelektualnym. Litera uzyskuje więc znaczenie kabalistyczne. W momencie tworzenia, przed wszelką materią powstało 10 pierwotnych idei - sefir.

Tradycja hermetyczna[]

Z hermetycznego punktu widzenia, kabalista i teurg jest uosobieniem makrokosmicznego Bóstwa. Wszystko, co wypowie w pierwotnym języku, zostaje wykonane. Człowiek jest uosobieniem miniaturowego świata - mikrokosmosu, w przeciwieństwie do wszechświata - makrokosmosu. Kabalista jest najwyższym wtajemniczonym, ponieważ działa on jako Bóg w miniaturowym świecie, a stosując prawa uniwersalne może również działać we wszechświecie.

Praktyka[]

Dla kabalisty, mówić kabalistycznie oznacza układać litery w słowa, które analogicznie są związane z konkretną ideą, wedle praw uniwersalnych. Praktykant jest zatem teurgiem, ucieleśnieniem Boga, a także istotą, która jest w stanie stosować uniwersalne prawa w ten sam sposób, co makrokosmiczny Bóg[1]. Do zewnętrznego wyrażania swojego boskiego ducha używa Boskiego Słowa. Słowo przemienia się w materię, za pomocą uniwersalnego języka.

Kabalista dąży do równego poznania wszystkich boskich aspektów i ich stopniowej realizacji. Istotny jest dla niego fakt, że kroczy właściwą ścieżką. Praktykant rozumie doskonałość praw uniwersalnych i jest świadomy tego, że podział na dobro i zło - dualizm jest chorobą umysłu. To jedynie religijne wyrażenia, które można wykorzystać do różnych celów. Kabalista nie jest ich więźniem.

Adept uczy się wyrażać boski pierwiastek przez słowa zarówno w mikrokosmosie jak i makrokosmosie pracując ze świadomością, przenosząc ją na litery alfabetu hebrajskiego. W kabale najbardziej istotne jest Drzewo Życia, które stanowi dla kabalisty coś w rodzaju mapę mysli. Symbol ten jest niezwykle uniwersalny, ponieważ uosabia zarówno mikrokosmos jak i makrokosmos i stanowi sferę inicjacyjną.

Odwołania[]

W wielu tekstach można dostrzeć odwołania do kabały. Na przykład w chrześcijańskiej biblii, Jan Ewangelista odnosi się do tej nauk, kiedy mówi "Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga". W ten sposób Jan wyraźnie stwierdza, że Bóg posłużył się Słowem, by przejawić się i stworzyć swoje dzieło.

W Indiach, człowiek, który potrafi zmaterializować każde słowo jakie wypowiada nazywany jest określeniem Wag

W kundalini i jodze, umiejętność materializowania słów jest identyfikowana z ośrodkiem visuddha

Druidzi wykorzystywali tzw. magię run, która wywodzi się z ich starożytnej wiedzy o kabale. Z biegiem czasu praktyczna kabała runiczna z biegiem czasu całkowicie zniknęła i istnieje bardzo niewiele osób, którzy rozumieją tego typu system magiczny.

W Egipcie, Hermes Trismegistus znał historię tworzenia i uniwersalne, kabalistyczne prawa, które uwiecznił na swojej tablicy z mottem "Jak i na górze, tak i na dole". Człowiek ten stał się twórcą Alchemii. Trismegistus chciał w ten sposób przedstawić, że miniaturowy świat - człowiek, został stworzony analogicznie do wielkiego świata - wszechświata.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Franz Bardon - Klucz Do Prawdziwej Kabały, str. 11.
  2. Franz Bardon - Klucz Do Prawdziwej Kabały, str. 12.
  3. S. Mace, „Wykradając ogień z nieba”, s. 41.
Advertisement